Իմ ուսումնական հունվարը

Իմ ուսումնական հունվարը

Ես Լաուրան եմ: Ես կամփոփեմ իմ ուսումնական հունվարը: Մեզ մոտ հունվարի 8-ից մինչև փետրվարի մեկը ճամբար էր: Ես տեխնոլոգիայի ջոկատն էի ընտրել: Մենք իրականացրեցինք շատ նախագծեր՝ օրինակ դեպի Արատես, սահադաշտ և գազանանոց գնացինք: Մենք հանդիպել ենք շատ տարբեր մասնագիտություն ունեցող մարդկանց հետ: Իրականացրել ենք շատ նախագծեր: Օրինակ.Դիջիթեքյան ստուգատես, դեպի Արատես և այլն: Ես նաև մասնակցել եմ
Դիջիթեքի և մարզական ստուգատեսին: Մենք  ունեցանք ցուցահանդես: Տեղի ունեցավ նաև մեր ձայնասկավառակի շնհորհանդեսը: Այդ ձայնասկավառակը նվիրված էր դյուցազնապատմանը: Այնտեղ մեր երգերն էին և բնաստեղծությունները:  Ահա ես ամփոփեցի իմ 
ուսումնական հունվարը:  

Advertisements
Տեսակներ և հայրենիքը

Տեսակներ և հայրենիքը

Curved green squashes

 Այն 4000-6000 տարի աճել է Մեքսիկայում, Բելիզում, Գվատեմալայում և Պերուում, հետագայում տարածվել է Բոլիվիայի, Էկվադորի, Պանամայի, Պուերտո Ռիկոյի և Վենեսուելայի մշակովի բույսերի ցանկում: Այն, ընդհանուր առմամբ, աճում է հորդառատ անձրեւներով տաք կլիմատներում ցածր բարձրությունների վրա, սակայն որոշ սորտեր հայտնաբերվել են ավելի քան 2200 մետր (7200 ֆ) բարձրություններում: Ֆլորիդայում է մշակվել հայտնի Սամինոլ դդմատեսակը, դեռևս մինչև Կոլոմբոսի ժամանումը: Տերևները աճում են 20-30 սանտիմետր[9] Groups of C. moschatainclude Cheese, Crookneck (C. moschata), and Bell.[10]:

C. pepo— ն ամենատարեցն է, եթե ոչ ամենահին կենցաղային տեսակը, որն աճել է ամենահին հայտնի վայրերում. 8,000-10,000 տարի առաջ Օահակա, Մեքսիկա և Օքեմպո, իսկ մոտ 7000 տարի առաջ Թոմայլոպոս, Մեքսիկա բնակավայրերում: Հայտնի է, որ այն առաջին անգամ հանդիպել է Միսուրիում (ԱՄՆ), առնվազն 4000 տարի առաջ[11][12][13][14]: C. pepo— ի ծագման մասին բանավեճերը շարունակվում են դեռևս 1857 թվականից[15]: Ավանդաբար եղել են երկու հակադիր տեսություններ ծագման մասին. 1) որ դա C. texana- ի ուղիղ ժառանգորդն է

2) որ C. texana- ն ուղղակիորեն նույն C. pepo-ն է[16] [17][18][19][17][20] [18] [21]:

Կա մեկ ո՛չ ուտելի տեսակ` C. pepo var ՛՛ օվիֆերա՛՛[22]

Դդում

Դդում

Արմատային համակարգն առանցքային է[3]։ Ցողունը մագլցող է, գետնատարած, ճյուղավորվող։ Տերևները հերթադիր են, ամբողջական կամ թաթաձև-բլթակավոր, խոշոր, երկար տերևակոթերով, թավոտ։ Ծաղիկները բաժանասեռ են, խոշոր, դեղին, մեկական։ Ծաղկում է մինչև ուշ աշուն։ Պտուղը կեղծ հատապտուղ է, մսալի, տարբեր մեծության, ձևերի և գույների[4]։ Պտուղները պարունակում են շաքարներ, հանքային և պեկտինային նյութեր, կարոտին (A-նախավիտամին), օսլա, վիտամիններ և այլն։ Դդմի սերմերից ստանում են յուղ, պատրաստում հակաճիճվային դեղամիջոց։ Օգտագործում են սննդի մեջ (եփած, տապակած մուրաբա)[5][6]։ Դդումը ջերմասեր է, երաշտա- և չորադիմացկուն[7]։

Ղափամա

Ղափամա

Ղափաման Արևելյան Հայաստանիավանդական կերակուր է, որն առավել հաճախ պատրաստվում է Նոր Տարվա և Զատիկի կապակցությամբ։ Այն իրենից ներկայացնում է բրնձով, չրերով, չամիչով և ընկույզով և այլն, լցոնած դդում։ Ղափաման պատրաստել են նաև ընկերային հավաքույթների ժամանակ:

ՊատրաստումԽմբագրել

Վերցնել միջին չափի դդում, գլխիկը կլորավուն կտրել, հեռացնել միջուկն ու սերմերը։ Միջուկն առանձնացնել սերմերից, մանր կտրատել, ավելացնել խաշած բրինձ, չամիչ, մանր կտրատած խնձոր, սալոր կամ սալորաչիր, շաքարավազ կամ մեղր, մեկ բաժակ ծեծած ընկույզ կամ նուշ, աղ դարչին և լավ խառնել։ Այնուհետև դդումի պատերին ներսի կողմից յուղ քսել և այդ խառնուրդով լցոնել դդումը։ Այնուհետ փակել դդումից կտրված կափարիչով։ Լցոնած դդումը եփել ջեռոցում։

Եռօրյա ճամփորդություն դեպի Արատես

Եռօրյա ճամփորդություն դեպի Արատես

Մենք հունվարի 24-ին դասարանով գնացել էինք Արատես։ Ճանապարհին մենք շատ կանգառներ ունեցանք։ Այդ օրը Պարույր Սևակի ծննդյան օրն էր,և մենք կանգնեցինք այնտեղ, որտեղՊարույր Սևակը մահացել  էր։ Կանգնեցինք նրա գերեզմանի մոտ և սկսեցինք արտասանել և երգել։ Մենք հասանք Արատես. այնտեղ շատ ձյուն կար։ Ծանոթացանք բնության հետ։

Առաջին օրը

Մենք ծանոթացանք միջավայրի հետ։ Հետո գնացինք դուրս և ձյան հետ խաղացինք, սահնակ քաշեցինք։ Գնացինք ճաշարան, վառարանի մոտ թեյախմություն արեցինք և շատ զանազան խաղեր խաղացինք։

Երկրորդ օրը

Արթնացանք, նախաճաշեցինք,  իսկ հետո խաղեր խաղացինք։ Հետո վառարանի մոտ կարդացինք Հովհաննես Թումանյանի “Գելը” պատմվածքը և շատ բաներ իմացանք։ Վառարանի մոտ շատ խաղեր խաղացինք և այլն։

Իսկ երրորդ օրը արնթացանք, նախավարժանք արեցինք,  նախաճաշեցինք։ Մեր դեմքերը քանդակեցինք ձյան մեջ։ Եվ վերադարձանք Երևան։