Բանաստեղծության մեջ ներկայացված է աշնանային գիշեր: Աշնան վերջին օրերը: Այնտեղ պատմւմ էր Ծառեր, հողմեր
ամեն կողմեր,
Թռչուն դառել երգելով,
Հեռու — հեռու հերկելով,
Երան — երան
Թռչելով
Օդի վրան։
Այսօր, նորեն, դեմքիդ վրա գիշեր է կաթել,
Շանթ ու կայծակ ճայթելեն.
Սրտիդ խորեն արյուն կեռա՝ ամպեր են պատել,
Հուր ու փայլակ սայթելեն։
-Սարգսյան Լաուրա - 