Կոմիտաս-Սպասում:

Կարդալ «Ծիրանի ծառ» պատմվածաշարից «Սպասում» պատմվածքը:

Առաջադրանքներ.

  • Բացատրիր — վնգստում էր ցուրտը-նշանակում է, շատ ցուրտ է, արևը ծխնելույզից պոկված կայծի պես հալվել-կորել էր- ձմռան արևը, անքեն ժպտաց— շատ ժպտաց, շալակել ուրիշի սապատը- շալակել ուրիշի ուսերին, մտքից ծրարված զգացմունքներ- մտքիում եղած զգացմունքներ::
  • Պատմվածքից դուրս բեր Կոմիտասի մտորումները՝

«Աչքերը սև էին․․․ Տխուր․․․ Եվ․․․»։
Կինը լարված պահում էր Կոմիտասի դեմքը, աչքերը, հայացքը, կինը ձգտում էր աչքը չթարթել,
չկորցնել այդ անծանոթ մարդու դեմքը, աչքերը, հայացքը։ Ախր, դրանք խոսք ունեին, և նրան թվաց, թե
խոսքն իրեն էր ուղղված։
«Աչքերը սև էին, տխուր և տխրությունը․․․ ինձ համար էր»,- սիրտ արեց մտածել, և հուզմունքից
շուրթերը դողացին, ու տաք դողը հոսեց ծնկներով։ Նա փորձեց բարձրացնել գլուխը՝ էլի նայել, բայց
մի գթոտ ձեռք, որն էր Կոմիտասի հայացքը, գլխաշորի տակ մազերն էր շոյում, և կինը չուզեց
շոշափել, ստուգել, պարզել չեղած տեղից մեկեն հայտնված գթասիրտ ձեռքը, որին նա, է՛հ, երբվանից
սպասում էր․․․

  1. ժողովրդի, նրա անցնելիք ճանապարհի մասին
  2. օրվա ապրուստի և հագուստի մասին

Արտահայտիր քո կարծիքը այդ մտքերի վերաբերյալ:- Ադ մտքերը շատ խորիմաստ և իմաստուն էր: Ես դաս քաղեցի այդ խոսքերից: Այդ խոսքերը ինձ այնքանով դուր եկավ, որ հասկացա ամբողջ պատմություն:

  • … մարմնոք ապրելու փոխարեն ապրեի հոգով, ինչի համար ծնվել եմ, ինչի համար ամենքն են ծնվում… — ստեղծագործական աշխատանք՝ ինչի՞ համար եմ ծնվել, ինչի համար են մարդիկ ծնվում (6-8 նախադասությամբ):

Բարև իմ անունը Լաուրա եմ ես այսօր կպատմեմ ինչ դեր ունենք մենք մեր կյանքում: Բոլորս շատ կարևոր դերակատարում ոնենք կյանքում: Ամեն մի էակ յուրովին է փոխում աշխարհը: Բոլոր մարդիկ իրանց ամեն մի արարքով իրանց տեղը ունենք մոլորակի վրա: Եթե բոլոր մարդիկ աբը չթափեն գետին նրանք շատ մեծ օգնություն կցուցաբերեն բնսւթյանը:Ես դեռ չեմ, որոշել թե ինչ պետքե դառնամ բայց հույս ունեմ, որ իմ մասնագիտությամբ կօգնեմ բնությանը: