Il cappuccino: una buona abitudine italiana
Il cappuccino è una bevanda italiana preparata
con caffè espresso e latte montato a schiuma. Il
cappuccino non si consuma a casa, ma si prende
al bar la mattina, di solito accompagnato da
cornetti o altri prodotti da forno o di pasticceria.
Preparare un cappuccino perfetto può sembrare
facile perché gli ingredienti sono pochi, ma in
realtà non è una cosa semplice. Innanzitutto
occorrono una macchina per caffè espresso, un
bricco, cioè un contenitore in acciaio per il latte, e
infine una tazza di ceramica bianca bassa e larga.
Le quantità di latte e caffè devono essere precise:
125 ml di latte e 25 ml di caffè.
Per ottenere un buon cappuccino italiano il barista deve preparare un perfetto caffè espresso nella
tazza, scaldare con il vapore il latte nel bricco e versare il latte caldo sopra il caffè espresso. È
necessario mettere schiuma e latte caldo in parti uguali. La schiuma inoltre deve essere compatta,
vellutata, senza bolle.
Il nome “cappuccino” deriva dal colore marrone che la bevanda assume quando si mescolano i
due ingredienti: il latte e il caffè. È lo stesso tipico colore del saio1 dei frati cappuccini. La leggenda
racconta che un frate cappuccino ha mescolato per primo latte e caffè.
Negli ultimi anni sono nate le moderne tecniche della latte art e molti baristi sono esperti nel
decorare il cappuccino. Con il bricco del latte il barista fa un disegno sulla schiuma: una foglia, un
fiore, un cuore, una mela, un coniglio o una farfalla.
All’estero il cappuccino è molto conosciuto e amato ed è buono a tutte le ore, ma è spesso molto
diverso dal cappuccino italiano, a iniziare dalle dimensioni del recipiente. Se in Italia la tazza da
200 ml è bassa e larga, all’estero è sempre più diffuso il bicchiere di carta piccolo, medio o grande
fino a 600 ml. Il materiale del recipiente dipende anche dove si beve il cappuccino: in Italia la tazza
di ceramica va bene per il consumo in piedi al banco o seduti al tavolino. Il bicchiere di carta è
pensato invece per portare via il cappuccino, per bere camminando o al lavoro.
In Italia, infine, il cappuccino si beve a colazione, raramente fuori orario e mai durante o dopo i
pasti.

Կապուչինոն որպես լավ իտալական սովորություն

Կապուչինոն պատրաստված իտալական խմիչք է էսպրեսսո սուրճով և փրփրած կաթով:
Կապուչինոն տանը չեն խմում, այլ հիմնականում առավոտյան բարում են խմում, սովորաբար կրուասաններ այլ թխածքի կամ հրուշակեղենի հետ : Լավ կապուչինոն պատրաստելը կարող է թվալ հեշտ է, քանի որ բաղադրիչները քիչ են, բայց իրականում այդքան էլ պարզ չէ: Առաջին հերթին պետք է էքսպրեսոի սրճեփ տարրա որը նախատեսված է կաթի համար: Իսկ վերջում կերամիկաից կարճ և լայն բաժակ: Կաթի և սուրճի քանակը պետք է ճիշտ լինի.
125 մլ կաթ և 25 մլ սուրճ։
Լավ իտալական կապուչինոն ստանալու համար բարիստան պետք է պատրաստի կատարյալ էսպրեսսո որը բաժակը , կաթը գոլորշիով տաքացնի տարայի մեջ և տաք կաթը լցրնի էսպրեսսո սուրճի վրա։ ԵՎ
Հավասար մասերում անհրաժեշտ է ավելացնել փրփուր և տաք կաթ։ Փրփուրը պետք է լինի նաև ոչ շատ ոչ քիչ, առանց փուչիկների:
«Կապուչինո» անվանումը գալիս է շագանակագույն գույնից, որը խմիչքը ստանում է խառնելիս: Երկու բաղադրիչ՝ կաթ և սուրճ։ Դա նույն բնորոշ գույնն է կապուչին վանականների սովորությանը: Լեգենդում ասվում է, որ կապուչին վարդապետն առաջինն է խառնել կաթն ու սուրճը։
Վերջին տարիներին ի հայտ են եկել լատտե արվեստի ժամանակակից տեխնիկա, և շատ բարիստաներ դրա մասնագետներն են օրինակ
զարդարել կապուչինոն։ Բարիստան փրփուրի վրա նկար է անում՝ տերեւ, ա
ծաղիկ, սիրտ, խնձոր, նապաստակ կամ թիթեռ:
Արտերկրում կապուչինոն լավ են մարդիկ ճանաչում և սիրում և լավ է բոլոր ժամերին, բայց հաճախ լավ է տարբերվում է իտալական կապուչինոյից՝ սկսած տարայի չափից։ Եթե ​​Իտալիայում գավաթը տալիս է
200 մլ-ը ցածր և լայն է, արտասահմանում փոքր, միջին կամ մեծ թղթե բաժակը գնալով ավելի տարածված է դառնումմինչև 600 մլ. Տարայի նյութը կախված է նաև նրանից, թե որտեղ են խմում կապուչինոն՝ Իտալիայում՝ բաժակը
կերամիկա լավ է սպառման համար կանգնած վաճառասեղանին կամ նստած սեղանի շուրջ: Թղթե բաժակն է փոխարենը նախատեսված է ձեր կապուչինոն վերցնելու, քայլելիս կամ աշխատավայրում խմելու համար:
Ի վերջո, Իտալիայում կապուչինոն խմում են նախաճաշին, հազվադեպ՝ դրսում և երբեք ոչ ընթացքում կամ հետո
սնունդ.