1․Ի՞նչ հատկանիշներով են տարբերվում ազգային և միջազգային իրավունքը։
Միջազգային իրավունքը վերաբերում է միջազգային կառավարման համակարգերում ազգերի վարքագծի և կառավարմանը, մինչդեռ ազգային իրավունքը վերաբերում է միայն որոշակի ազգի ներսում անձանց վարքագծին:
2․ Ներկայացրե՛ք միջազգային քաղաքական և նյութական պատասխանատվության տեսակները։
Միջազգային իրավական քաղաքական պատասխանատվությունը հակադրական միւոցների կրառումն է իրավախախտ պետության նկատմամբ, իսկ միջազգային իրավական նյութական պատասխանատվությունը վրա է հասնում պետության կողմից միգազգային իրավական պարտավորությունների խաղտման հետևանքով, որոնք կապված են նյութական վնասների պատճառման հետ։Միջազգային իրավական քաղաքական պատասխանատվության տեսակներն են՝
1․ռետորսիա
2․ռեպրեսալիա
3․սատիսֆակցիա
4․ռեստորացիա
Միջազգային իրավական նյութական պատասխանատվության տեսակներն են՝
1․ռեպարցիա
2․ռեստիտուցիա
3․սուբսիտուցիա
3․ Թվարկե՛ք միջազգային իրավունքի հիմնական սկզբունքները 
Միավորված ազգերի կազմակերպության կանոնադրությունը սահմանում է ժամանակակից հանրային միջազգային իրավունքի հիմնարար սկզբունքները, մասնավորապես՝

• Մարդու իրավունքների խթանում
• Այլ պետությունների նկատմամբ ուժ կիրառելու իրավունքի խիստ սահմանափակում
• Տարածք ուժով ձեռք բերելու խիստ արգելքը.

Արհեստական բանականությունը (ԱԲ) ժամանակակից տեխնոլոգիական դարաշրջանի ամենախորհրդանշական ձեռքբերումներից մեկն է։ Այն մարդուն տալիս է նոր հնարավորություններ, բայց միևնույն ժամանակ առաջացնում է հարցեր, որոնք վերաբերուն են մարդկության ապագային։ Արդյո՞ք ԱԲ-ն մարդուն ավելի վնաս է, թե ոչ:

ԱԲ՝ որպես դաշնակից

Արհեստական բանականությունը մարդու կողքին կանգնած լինելու և կյանքը ավելի բարելավելու միջոց է, որը բազմաթիվ օրինակներ է ցույց տալիս։ Օրինակ առողջապահության ոլորտում ԱԲ-ն արդեն հիմա օգնում է հայտնաբերել հիվանդություններ, կանխատեսել դրանց զարգացումները և առաջարկել բուժման արդյունավետ մեթոդներ։ Գիտության և հետազոտությունների ոլորտում այն խթանում է նոր հայտնագործությունները՝ վերլուծելով հսկայական տվյալներ, որոնք մարդուն հասու չէ արագ մշակել։ ԱԲ-ն կարող է փոխարինել մարդու ֆիզիկական և մտավոր աշխատանքը,,որտեղ սխալվելու հավանականությունը մեծ է կամ ռեսուրսները՝ սահմանափակ։ԱԲ-ն կարող է աշխատել որպես մարդու դաշնակից՝ կյանքի որակը բարելավելու համար։

ԱԲ՝ որպես մրցակից

Այնուամենայնիվ, ԱԲ-ի զարգացումը առաջ է բերում նաև մրցակցության խնդիր։ Կարող է փոխարինել մարդկանց որոշ մասնագիտություններում մեծացնելով գործազրկության մակարդակը։ Արդեն այսօր որոշ ոլորտներում մարդիկ զգում են, որ իրենց աշխատանքը դառնում է ավելորդ։

Կա նաև մտավախություն, որ ԱԲ-ն կարող է զարգանալ այնքան, որ դուրս գա մարդկային վերահսկողությունից։ Եթե ԱԲ-ն մի օր դառնա ինքնուրույն՝ չունենալով մարդու ղեկավարությունը, հնարավոր է, որ այն վտանգի տակ դնի մարդկության գոյությունը։ Տեխնոլոգիական գերակայության համար պայքարը կարող է միջազգային լարվածության նոր աղբյուր դառնալ։

Եզրակացություն

Արհեստական բանականությունը մարդու համար և՛ մրցակից է, և՛ դաշնակից։ Որ կողմը կհաջողի կախված է այն բանից, թե ինչպես մարդիկ կկառավարեն դրա զարգացումը։ Մարդկությունն ունի ընտրության հնարավորություն․ ԱԲ-ն դարձնել իր հզոր դաշնակիցը կամ թույլ տալ, որ այն վերածվի անկառավարելի մրցակցի։

Մխիթար Սեբաստացի Միաբանությունը՝ Վենետիկում (Սուրբ Ղազար կղզի), հաճախ է հյուրընկալել հայտնի և ազդեցիկ անձանց: Նրանց թվում են եղել տարբեր դարաշրջանների հայ և օտարազգի գործիչներ, գրողներ, գիտնականներ ու քաղաքական դեմքեր: Նշանավոր հյուրերից կարելի է հիշատակել հետևյալ անձանց.

1. Ջորջ Բայրոն — Անգլիացի հայտնի բանաստեղծը 1816 թվականին այցելել է Սուրբ Ղազար կղզի և սովորել հայերեն: Նա բարձր է գնահատել միաբանության գիտական և մշակութային գործունեությունը:
2. Նիկոլայ Գոգոլ — Ռուս գրողը Վենետիկում գտնվելու ընթացքում այցելել է Միաբանություն և շփվել Մխիթարյանների հետ:
3. Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննեսյան) — Հայ գրողը այցելել է միաբանությանը, գնահատելով նրա մշակութային ժառանգությունը:
4. Արտաքին դիվանագետներ և պետական գործիչներ — Օտարերկրյա բազմաթիվ բարձրաստիճան անձինք հետաքրքրված էին Միաբանության գործունեությամբ և հաճախել են այն որպես մշակութային կենտրոն:

Միաբանությունը եղել է համաշխարհային ճանաչում ունեցող հայկական մշակութային և գիտական կենտրոն, որի դռները միշտ բաց էին գիտության և մշակույթի հանդեպ հետաքրքրված անձանց համար։

Մխիթար Սեբաստացի Միաբանություն ինչպես են ընդունված եղել հյուրընկալեն հյուրերին:

Մխիթար Սեբաստացի Միաբանությունը հայտնի է իր հյուրընկալության ավանդույթներով, որոնք հիմնված են ինչպես հայկական ազգային, այնպես էլ կրոնական և կրթական արժեքների վրա։ Հյուրերի ընդունման ձևաչափը կախված է նրանց կարգավիճակից և այցի նպատակներից:

Ընդունման հիմնական առանձնահատկությունները

1. Եռանդուն հյուրընկալություն
   Միաբանության անդամները միշտ ջերմությամբ են ընդունում հյուրերին՝ ցուցադրելով հայկական ավանդական հյուրընկալությունը: Առաջին քայլը սովորաբար ներառում է կարճ զրույց և շրջայց Սուրբ Ղազար կղզու տարածքում:
2. Շրջայց Սուրբ Ղազար կղզում
   Հյուրերին ներկայացվում են Միաբանության գլխավոր վայրերը՝ գրադարանները, թանգարանը, տպարանը և եկեղեցին: Շեշտը դրվում է Միաբանության պատմության, մշակութային ժառանգության և գրավոր ավանդույթի կարևորության վրա:
3. Մշակութային զրույցներ
   Հյուրերի հետ հաճախ կազմակերպվում են զրույցներ հայկական պատմության, գրականության, լեզվի կամ մշակույթի վերաբերյալ: Հատկապես նշանավոր հյուրերին ներկայացվում է Միաբանության հայագիտական ու մշակութային գործունեությունը:
4. Համեստ հյուրասիրություն
   Որպես կանոն, հյուրերին մատուցվում է թեյ, սուրճ կամ այլ համեստ հյուրասիրություն՝ ընդգծելով հայկական ավանդույթների պարզությունն ու ջերմությունը:
5. Հիշարժան նվերներ
   Հյուրերին հաճախ նվիրում են հիշարժան գրքեր կամ այլ հուշանվերներ, որոնք արտացոլում են Միաբանության գործունեությունը (օրինակ՝ հայերեն գրքեր կամ հայագիտական ուսումնասիրություններ):
6. Պաշտոնական և արարողակարգային ընդունելություն
   Եթե հյուրերը բարձրաստիճան անձինք են (օրինակ՝ պետական գործիչներ, գիտնականներ կամ մշակութային գործիչներ), ընդունելությունը կարող է լինել ավելի պաշտոնական՝ ներառելով հատուկ արարողակարգեր, համերգներ կամ մշակութային միջոցառումներ:

Միաբանության հյուրընկալության ավանդույթները արտացոլում են հայ ժողովրդի ազգային հոգևոր արժեքներն ու բացվածությունը տարբեր ազգերի ներկայացուցիչների հանդեպ։

1․Ի՞նչ է արտաքին քաղաքականությունը, ինչպե՞ս է այն ձևավորվում։ Որո՞նք են ՀՀ արտաքին քաղաքականության սահմանադրական նպատակները։
Արտաքին քաղաքականությունը պետության գործունեությունն է այլ երկրների և միջազգային կազմակերպությունների հետ հարաբերություններ ձևավորելու, զարգացնելու և պահպանելու ուղղությամբ։ Այն ձևավորվում է ազգային շահերի հիման վրա՝ հաշվի առնելով երկրի անվտանգությունը, տնտեսական շահերը, պատմամշակութային կապերը և աշխարհաքաղաքական իրավիճակը։ Հայաստանի Հանրապետությունում արտաքին քաղաքականությունն իրականացվում է կառավարության միջոցով, գլխավոր դեր ունի արտաքին գործերի նախարարությունը, ինչպես նաև նախագահը՝ որոշ ներկայացուցչական լիազորություններով։ ՀՀ արտաքին քաղաքականության սահմանադրական նպատակներն են պաշտպանել երկրի անկախությունն ու ինքնիշխանությունը, ապահովել անվտանգությունը, խթանել խաղաղությունն ու համագործակցությունը, զարգացնել հարաբերություններ միջազգային գործընկերների հետ, ինչպես նաև պաշտպանել Սփյուռքի իրավունքներն ու Արցախում հայ ժողովրդի ինքնորոշման իրավունքը։ Այս քաղաքականությունն ուղղված է Հայաստանին որպես միջազգային արժանապատիվ և հավասար իրավասու անդամ ներկայացնելուն։
2․ Որո՞նք են պետության արտաքին գործառույթները։
Պետության արտաքին գործառույթները արտահայտում են նրա ակտիվ մասնակցությունը միջազգային հարաբերություններին և տարբեր երկրների հետ կապերի հաստատմանն ու զարգացմանը։ Դրանք ներառում են դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատումը, համագործակցությունը միջազգային կազմակերպությունների հետ, ազգային շահերի պաշտպանությունը համաշխարհային հարթակներում, ինչպես նաև միջազգային պայմանագրերի և համաձայնագրերի կնքումը։
3․ Փորձե՛ք գնահատել մեր երկրի արտաքին քաղաքականությունը։ Ձեր կարծիքով՝ ինչպե՞ս է ՀՀ-ը իրականացնում իր արտաքին գործառույթները
Ըստ իս Հայաստանը վարում է անատամ, ապաշնոր, ոչ նախաձեռնողական ,չբալանսավորված, անհավասարակշիռ և այդպես շարունակ։

Ֆրանսիական հեղափոխություն (1789-1799) եղել է պատմության մեջ կարևորագույն իրադարձություններից մեկը, որը հանգեցրեց մի շարք քաղաքական, սոցիալական և տնտեսական փոփոխությունների Ֆրանսիայում և ամբողջ Եվրոպայում։ Հեղափոխությունը սկսվեց անհավասարության և բռնապետության դեմ պայքարից, սակայն արագորեն վերաճեց ռադիկալ փոփոխությունների, որոնք ազդեցություն ունեցան բազմաթիվ երկրներում։

Ֆրանսիական հեղափոխության հիմնական հանգույցները

1. Պատճառները:
   • Սոցիալական և տնտեսական անհավասարություն: Ֆրանսիական հասարակությունը բաժանված էր երեք հիմնական դասակարգերի՝ առաջինը (հոգևորականություն), երկրորդը (նավաստներ) և երրորդը (հասարակություն), որը ներառում էր գյուղացիներին, առևտրականներին և աշխատավորներին:
   • Տնտեսական ճգնաժամ: Ֆրանսիայի մասնավոր և պետական պարտքերը, բարձր հարկերը և առկա աղքատությունը շատ ծանր իրավիճակ ստեղծեցին երկրի համար:
   • Ֆրանսիական լուսավորչություն: Ժամանակի մտածողները, այդ թվում՝ Ժան-Ժակ Ռուսո և Վոլտեր, խոսում էին ժողովրդավարության, ազատության և հավասարության արժեքների մասին՝ հույս տալով, որ այս գաղափարները կօգնեն փոփոխություններ իրականացնել հասարակությունում:
2. Հեղափոխության ընթացքը:
   • 1789 թվականի համագումարը: Ֆրանսիական վերնախավի եւ ազնվականության դեմ բողոքի ալիք բարձրացավ: Ամենադժվար պահին 1789 թվականին տեղի ունեցավ Պարենը (Գաղութային ժողովի փակումը), ինչը հանգեցրեց Գավառների Շրջանակի հիմնադրմանը։
   • Բաստիլի ապստամբություն (1789): Բաստիլի բանտի գրավումը 1789 թվականի հուլիսի 14-ին դարձավ հեղափոխության խորհրդանիշը:
   • Ռադիկալ փուլ: Այս փուլում տեղի ունեցան բազում արյունահեղություներ, ինչպես օրինակ՝ Երկրաշարժություն «Ռոշֆորտ», Լյուդովիկոս XVI-ի գլխատում (1793):
3. Հեղափոխական փոփոխություններ:
   • Հանրապետություն: Ֆրանսիան դարձավ Հանրապետություն, և Լյուդովիկոս XVI-ի սպանությունից հետո սկսվեց Բյուիսենի դարաշրջանը։
   • Նոր օրենքներ: Հեղափոխությունը առաջ բերեց մարդու իրավունքների հռչակագրեր, ազատություն, հավասարություն, քվեարկության իրավունք բոլորի համար։

Հետաքրքիր փաստեր Ֆրանսիական հեղափոխության մասին

1. Բաստիլի գրավումը:
   • Բաստիլի բանտի գրավումը այն ժամանակվա Ֆրանսիայում համարվեց որպես հզոր խորհրդանիշ՝ բռնապետության դեմ պայքարի հաղթանակ: Այն դարձավ հուլիսի 14-ին տեղի ունեցող ամենամյա տոնի հիմքը, որն այսօր նշվում է որպես Ֆրանսիայի ազգային տոն:
2. Երկու կարևոր դեմքեր՝ Մարատ և Ռոբեսպիեր:
   • Ժան-Պոլ Մարատը և Մաքսիմիլիան Ռոբեսպիերն իրանց ռադիկալ գործունեությամբ դարձան հեղափոխության առանցքային դեմքերը:
   • Ռոբեսպիերը, որը մտնում էր “Տեռոր” ժամանակաշրջանի մեջ, մի քանի հազար մարդու գլխատելու հրամաններ տվեց՝ պաշտպանելով հեղափոխության գաղափարները, սակայն այդ էլ հանգեցրեց իր տապալմանը և գլխատմանը 1794 թվականին։
3. Լյուդովիկոս XVI-ի մահապատիժը:
   • Ֆրանսիայի թագավոր Լյուդովիկոս XVI-ը գլխատվեց 1793 թվականին, որը նշանակալի էր, քանի որ դա նշանակում էր մոնարխիայի վերջ: Նրա մահը պարբերաբար քննարկվում է որպես Ֆրանսիայում փոփոխությունների և երկրի ապագայի փոփոխություն։
4. Ադամ Սմիթի տնտեսական տեսությունը:
   • Ֆրանսիական հեղափոխությունը մասնակիորեն կապված էր նաև Ադամ Սմիթի տնտեսագիտության տեսությունների՝ ազատ շուկայական տնտեսության եւ պետական միջամտության նվազեցման գաղափարների ազդեցությամբ:
5. Հեղափոխությունը որպես ոգեշնչում:
   • Ֆրանսիական հեղափոխությունը մեծ ազդեցություն ունեցավ այլ երկրների, հատկապես ԱՄՆ-ի վրա: Այն ոգեշնչեց այլ ազգերի ազատագրական շարժումները և ամրապնդեց հանրապետական արժեքները ամբողջ աշխարհում:
6. “Հեղափոխական տեռոր”:
   • Այս շրջանում Ռոբեսպիերի ղեկավարած կառավարությունը կիրառեց զանգվածային ճնշումներ՝ մարտի ժամանակ ընդդիմախոսների դեմ: “Տեռորի” ժամանակաշրջանում ավելի քան 16,000 մարդ գլխատվեց։

Ֆրանսիական հեղափոխությունը այնպիսի փոփոխությունների, գաղափարների և արժեքների շրջան էր, որն ազդեց ոչ միայն Ֆրանսիայի, այլև ամբողջ աշխարհի վրա: Այն լուրջ փոփոխություններ բերեց քաղաքական համակարգերի և հասարակության կառուցվածքի մեջ, հիմք դնելով ժողովրդավարության, մարդու իրավունքների և ազատության գաղափարներին, որոնք շարունակեցին զարգանալ հետո։

Սիրադեղյանը այս պատմվածքով ընդգծում է, թե ինչպես է հասարակությունը հաճախ անտեսում այն մարդկանց, ովքեր լուռ և անդուլ աշխատում են՝ ապահովելու իրենց ընտանիքների բարեկեցությունը։ Վարոսի կերպարը ներկայացվում է որպես «ոսկի մարդ»՝ ոչ թե իր նյութական հարստությամբ, այլ իր մարդկային արժանիքներով։ Սակայն նրա մահից հետո պարզվում է, որ այդ արժանիքները չեն գնահատվել։

Պատմվածքը նաև անդրադառնում է մահվան և հիշողության թեմաներին՝ ցույց տալով, որ մարդիկ հաճախ սկսում են գնահատել ուրիշներին միայն նրանց կորցնելուց հետո։ Սա հասարակության ինքնաքննադատություն է՝ հորդորելով մեզ վերանայել մեր վերաբերմունքը մերձավորների նկատմամբ

«Ոսկի մարդը» պատմվածքը հուշում է այն մասին, որ պետք է գնահատել մարդկանց իրենց կյանքի ընթացքում, ոչ թե միայն մահից հետո։ Սիրադեղյանը մեզ հիշեցնում է, որ յուրաքանչյուր մարդ ունի իր արժեքը, և մեր պարտքն է ճանաչել ու գնահատել այն ժամանակին։

1.Մեր հանրապետությունում գործող ի՞նչ կուսակցություններ գիտեք:
Քաղաքացիական պայմանագիր – իշխանական կուսակցություն, վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի գլխավորությամբ։

Հայաստան դաշինք – հիմնական ընդդիմադիր ուժերից մեկն, առաջնորդը՝ Ռոբերտ Քոչարյան։

Պատիվ ունեմ դաշինք – նախկինում ներկայացված էր, այժմ նվազ ակտիվ, կապված Սերժ Սարգսյանի և Արթուր Վանեցյանի անվան հետ։

Միասին կուսակցություն – ձևավորվել է վերջին տարիներին, կենտրոնամետ ուղղվածություն ունի։

Հանրապետություն կուսակցություն – ղեկավար՝ Արամ Սարգսյան։

Լուսավոր Հայաստան – ղեկավար՝ Էդմոն Մարուքյան։

Ազատություն կուսակցություն – նախագահ՝ Հրանտ Բագրատյան։

Ազգային-ժողովրդավարական բևեռ – նոր ձևավորված շարժում՝ ընդդիմադիր դիրքորոշմամբ։

Ազգային օրակարգ կուսակցություն – ռազմահայրենասիրական ուղղվածությամբ։
2. Ի՞նչ է քաղաքական գիտակցությունը, ինչո՞վ է այն կարևոր քաղաքական համակարգում:
Քաղաքական գիտակցությունը մարդու ընկալումն է քաղաքական կյանքի, իր իրավունքների, պարտականությունների, ինչպես նաև իր դերի՝ քաղաքական համակարգում։

Ինչո՞վ է այն կարևոր քաղաքական համակարգում․

Քաղաքական գիտակցությունը Կանխում է մանիպուլյացիան, որովհետև գիտակից քաղաքացին հեշտությամբ չի ենթարկվում ապատեղեկատվության։Ապահովում է քաղաքացիների ակտիվ մասնակցությունը ընտրություններին, հանրաքվեներին և հասարակական կյանքին։Խթանում է պատասխանատվության զգացումը, այսինքն՝ քաղաքացիները գիտակցում են, որ իրենց ձայնն ու ընտրությունը ազդեցություն ունեն։

1․Ո՞րն է իշխանությունների բաժանման սկզբունքի նպատակը։
Իշխանությունների բաժանման սկզբունքի նպատակը պետության մեջ իշխանության կենտրոնացումը կանխելն է և քաղաքական ազատությունները պաշտպանելը։ Այս սկզբունքը ենթադրում է, որ պետական իշխանությունը բաժանվում է երեք անկախ և հավասարակշռող ճյուղերի՝

1. Օրենսդիր իշխանություն – ընդունում է օրենքներ (օրինակ՝ Ազգային ժողովը),
2. Գործադիր իշխանություն – իրականացնում է օրենքներն ու վարում երկրի կառավարման ընթացքը (օրինակ՝ կառավարությունը, վարչապետը, նախագահը),
3. Դատական իշխանություն – լուծում է իրավական վեճերը, վերահսկում օրենքների պահպանումը (օրինակ՝ դատարանները):

2․ Ինչպիսի՞ կառավարման մոդել ունի ՀՀ-ը, իշխանության ո՞ր ճյուղն ունի ավելի բարձր կառավարում այսօր
Հայաստանի Հանրապետության կառավարման մոդելը կիսանախագահական է։Հայաստանում բարձրագույն օրենսդիր մարմինը միապալատ Ազգային Ժողովն է։