Կան երկրներ, որոնց տնտեսությունն առավելապես հիմնված է տուրիզմի վրա։ Այս երկրները հաճախ ունենում են սահմանափակ այլ բնական ռեսուրսներ և կախված են իրենց բնության, մշակութային ժառանգության կամ կլիմայական պայմանների գրավչությունից։ Նման երկրների թվում են՝Չնայած որ շատ երկրներ զգալի եկամուտ են ստանում տուրիզմից, բացառապես տուրիզմի վրա հիմնված տնտեսություն ունեցող երկրները քիչ են: Ահա մի քանի օրինակ՝

1. Մալդիվներ
   Մալդիվների տնտեսության հիմքը տուրիզմն է: Արշիպելագը հայտնի է իր շքեղ լողափերով և առողջարաններով, ինչը մեծ թվով զբոսաշրջիկների է գրավում:
2. Սեյշելյան կղզիներ
   Այս փոքրիկ կղզիային պետությունը մեծապես հենվում է տուրիզմի վրա՝ շնորհիվ իր բնական գեղեցկության և էկո-տուրիզմի:
3. Սան-Մարինո
   Չնայած փոքր չափերին, Սան-Մարինոյի տնտեսության մեծ մասը գալիս է զբոսաշրջիկներից, ովքեր այցելում են նրա պատմական վայրերն ու խանութները:
4. Բահամյան կղզիներ
   Բահամյան կղզիները մեծապես կախված են տուրիզմից, որը կազմում է նրանց ՀՆԱ-ի զգալի մասը:
5. Սենթ Լուսիա
   Կարիբյան այս կղզին հայտնի է իր շքեղ առողջարաններով և բնական տեսարժան վայրերով, ինչի շնորհիվ տուրիզմը դարձել է տնտեսության հիմնական շարժիչ ուժը:

Այս երկրները հաճախ ունենում են սահմանափակ այլ եկամտի աղբյուրներ և տուրիզմի կախվածությունը կարող է խնդիրներ առաջացնել՝ հատկապես գլոբալ ճգնաժամերի ժամանակ, օրինակ՝ COVID-19-ի համավարակի ընթացքում: Այս երկրներում տուրիզմը ոչ միայն ուղղակի ֆինանսական աղբյուր է, այլև աշխատանքի հիմնական հնարավորություն։ Սակայն կախվածությունը տուրիզմից հաճախ կարող է ռիսկային լինել՝ գլոբալ ճգնաժամերի կամ բնական աղետների դեպքում։

Ռուս-թուրքական և ռուս-պարսկական պատերազմները կարևոր տեղ են զբաղեցնում Ռուսաստանի արտաքին քաղաքականության պատմության մեջ՝ կապված Կովկասի և հարակից տարածքների համար մղվող պայքարի հետ:

Ռուս-թուրքական պատերազմներ

Ռուս-թուրքական պատերազմները տեղի են ունեցել հիմնականում Օսմանյան կայսրության և Ռուսաստանի միջև՝ տևելով մի քանի դար: Դրանք կենտրոնացած էին Հարավային Կովկասի, Բալկանյան թերակղզու և Սև ծովի ավազանի տարածքների վրա:

1. Հիմնական նպատակներ:
   • Ռուսական ազդեցության տարածում Կովկասում և Բալկաններում:
   • Սև ծովի դեպի ծով ելքի ապահովում:
   • Քրիստոնեական ժողովուրդների (հատկապես բալկանյան սլավոնների և հայերի) պաշտպանություն Օսմանյան տիրապետությունից:
2. Հիմնական պատերազմներ:
   • 18-րդ դարի ռուս-թուրքական պատերազմներ (1768-1774, 1787-1792):
     • Կուտուզովի, Սուվորովի և այլ նշանավոր զորահրամանատարների գործողությունները:
     • Կյուչուկ-Կայնարջիի (1774) և Յասիի (1792) պայմանագրերը, որոնք ամրապնդեցին Ռուսաստանի դիրքերը:
   • 19-րդ դարի պատերազմներ (1806-1812, 1828-1829, 1877-1878):
     • Ռուսական հաղթանակների արդյունքում Օսմանյան կայսրությունը ստիպված էր զիջել Կարսը, Բաթումը և այլ կարևոր տարածքներ:
     • Բեռլինի կոնգրեսը (1878) վերանայեց Սան-Ստեֆանոյի պայմանագիրը՝ սահմանափակելով Ռուսաստանի ձեռքբերումները:

Ռուս-պարսկական պատերազմներ

Ռուս-պարսկական պատերազմները տեղի են ունեցել Ռուսաստանի և Պարսկաստանի միջև՝ կապված Կովկասի վերահսկողության համար:

1. Հիմնական նպատակներ.
   • Կովկասի հյուսիսային և արևելյան շրջանների ռազմավարական վերահսկողություն:
   • Ռուսաստանի դիրքերի ամրապնդում Հարավային Կովկասում:
2. Հիմնական պատերազմներ:
   • Առաջին ռուս-պարսկական պատերազմ (1804-1813).
     • Ռուսական զորքերի հաղթանակ Գյանջայի և Թավրիզի ուղղություններով:
     • Գյուլիստանի պայմանագիր (1813): Ռուսաստանը ստացավ Դաղստանը, Վրաստանը և Կովկասի այլ տարածքներ:
   • Երկրորդ ռուս-պարսկական պատերազմ (1826-1828).
     • Պարսկական զորքերի պարտություն Աբբաս Միրզայի գլխավորությամբ:
     • Թուրքմենչայի պայմանագիր (1828): Ռուսաստանը ստացավ Երևանը և Նախիջևանը:

Արդյունքներ

1. Ռուսաստանը դարձավ Կովկասի գլխավոր տերությունը:
2. Հայկական տարածքների միացումը Ռուսաստանին ապահովեց հայերի համար համեմատաբար խաղաղ պայմաններ:
3. Օսմանյան և Պարսկական ազդեցությունը զգալիորեն նվազեց Կովկասում:
4. Ռուսական տիրապետությունը նպաստեց Կովկասի ժողովուրդների տնտեսական և մշակութային զարգացմանը, բայց նաև հանգեցրեց որոշ ազգային խնդիրների:

Այս պատերազմները կարևոր էին ոչ միայն Ռուսաստանի տարածքային ընդլայնման, այլև տարածաշրջանում քաղաքական հավասարակշռության ձևավորման համար: