Ռուս-թուրքական և ռուս-պարսկական պատերազմներ

Ռուս-թուրքական և ռուս-պարսկական պատերազմները կարևոր տեղ են զբաղեցնում Ռուսաստանի արտաքին քաղաքականության պատմության մեջ՝ կապված Կովկասի և հարակից տարածքների համար մղվող պայքարի հետ:

Ռուս-թուրքական պատերազմներ

Ռուս-թուրքական պատերազմները տեղի են ունեցել հիմնականում Օսմանյան կայսրության և Ռուսաստանի միջև՝ տևելով մի քանի դար: Դրանք կենտրոնացած էին Հարավային Կովկասի, Բալկանյան թերակղզու և Սև ծովի ավազանի տարածքների վրա:

  1. Հիմնական նպատակներ:
    • Ռուսական ազդեցության տարածում Կովկասում և Բալկաններում:
    • Սև ծովի դեպի ծով ելքի ապահովում:
    • Քրիստոնեական ժողովուրդների (հատկապես բալկանյան սլավոնների և հայերի) պաշտպանություն Օսմանյան տիրապետությունից:
  2. Հիմնական պատերազմներ:
    • 18-րդ դարի ռուս-թուրքական պատերազմներ (1768-1774, 1787-1792):
      • Կուտուզովի, Սուվորովի և այլ նշանավոր զորահրամանատարների գործողությունները:
      • Կյուչուկ-Կայնարջիի (1774) և Յասիի (1792) պայմանագրերը, որոնք ամրապնդեցին Ռուսաստանի դիրքերը:
    • 19-րդ դարի պատերազմներ (1806-1812, 1828-1829, 1877-1878):
      • Ռուսական հաղթանակների արդյունքում Օսմանյան կայսրությունը ստիպված էր զիջել Կարսը, Բաթումը և այլ կարևոր տարածքներ:
      • Բեռլինի կոնգրեսը (1878) վերանայեց Սան-Ստեֆանոյի պայմանագիրը՝ սահմանափակելով Ռուսաստանի ձեռքբերումները:

Ռուս-պարսկական պատերազմներ

Ռուս-պարսկական պատերազմները տեղի են ունեցել Ռուսաստանի և Պարսկաստանի միջև՝ կապված Կովկասի վերահսկողության համար:

  1. Հիմնական նպատակներ.
    • Կովկասի հյուսիսային և արևելյան շրջանների ռազմավարական վերահսկողություն:
    • Ռուսաստանի դիրքերի ամրապնդում Հարավային Կովկասում:
  2. Հիմնական պատերազմներ:
    • Առաջին ռուս-պարսկական պատերազմ (1804-1813).
      • Ռուսական զորքերի հաղթանակ Գյանջայի և Թավրիզի ուղղություններով:
      • Գյուլիստանի պայմանագիր (1813): Ռուսաստանը ստացավ Դաղստանը, Վրաստանը և Կովկասի այլ տարածքներ:
    • Երկրորդ ռուս-պարսկական պատերազմ (1826-1828).
      • Պարսկական զորքերի պարտություն Աբբաս Միրզայի գլխավորությամբ:
      • Թուրքմենչայի պայմանագիր (1828): Ռուսաստանը ստացավ Երևանը և Նախիջևանը:

Արդյունքներ

  1. Ռուսաստանը դարձավ Կովկասի գլխավոր տերությունը:
  2. Հայկական տարածքների միացումը Ռուսաստանին ապահովեց հայերի համար համեմատաբար խաղաղ պայմաններ:
  3. Օսմանյան և Պարսկական ազդեցությունը զգալիորեն նվազեց Կովկասում:
  4. Ռուսական տիրապետությունը նպաստեց Կովկասի ժողովուրդների տնտեսական և մշակութային զարգացմանը, բայց նաև հանգեցրեց որոշ ազգային խնդիրների:

Այս պատերազմները կարևոր էին ոչ միայն Ռուսաստանի տարածքային ընդլայնման, այլև տարածաշրջանում քաղաքական հավասարակշռության ձևավորման համար: