Не знаю, на что это больше похоже: На чудо природы? На промысел божий? — Есть люди, в которых с младенческих лет Горит, словно лампочка, внутренний свет.
Таких, как они, очень мало на свете, Но всё ж средь других их нельзя не заметить. Особых примет говорить и не надо: Их видно по светлым улыбкам и взглядам.
Вглядитесь в их лица, в глаза им взгляните — Их будто соткали из солнечных нитей! Забыть невозможно, увидев хоть раз Сияние ясных, распахнутых глаз.
Обычные люди обычного роста, И вроде бы в них всё обычно и просто, Но, как маяки, (в этом главная суть!) Укажут единственно-правильный путь.
И греют их речи, и светят их души Для всех потерявшихся, сирых, заблудших, Всегда поддержав на пути перемен, Они ничего не попросят взамен.
Поверьте, ни разные беды, ни склоки, Ни грязные сплетни людей недалёких, Ни злость, ни коварство, ни жизнь «на мели» Их внутренний свет погасить не смогли.
Но жаль, что такого вот «чуда природы» Всё меньше и меньше средь нас год от года… Поэтому светлых людей берегите, Не пользуйтесь ими, а сами светите.
Ես չգիտեմ, թե ինչ տեսք ունի. Բնության հրաշք. Աստծո նախախնամությա՞մբ: — Կան մարդիկ, որոնց մեջ մանկուց Ներքին լույսը այրվում է որպես լամպ:
Նրանց նմանները շատ քիչ են աշխարհում, Բայց դուք դեռ չեք կարող չնկատել դրանք ի թիվս այլոց: Կարիք չկա ասելու հատուկ նշաններ. Նրանց կարելի է տեսնել իրենց վառ ժպիտով և հայացքով։
Նայեք նրանց դեմքերին, նայեք նրանց աչքերին — Կարծես դրանք հյուսված լինեն արևային թելերից: Անհնար է մոռանալ, երբ տեսել ես այն Պարզ, բաց աչքերի փայլը:
Սովորական հասակի հասարակ մարդիկ, Եվ թվում է, թե նրանց մեջ ամեն ինչ նորմալ է և պարզ, Բայց, ինչպես փարոսները, (սա է հիմնական կետը): Նրանք ձեզ ցույց կտան միակ ճիշտ ճանապարհը։
Եվ նրանց ելույթները ջերմացնում են, և նրանց հոգիները փայլում են Բոլոր կորածների, որբերի, կորածների համար, Միշտ աջակցելով փոփոխությունների ճանապարհին, Փոխարենը ոչինչ չեն խնդրի։
Հավատացեք ինձ, ոչ մի դժվարություն, ոչ մի վեճ, Ո՛չ մտերիմ մարդկանց կեղտոտ բամբասանքները, Ոչ զայրույթը, ոչ խաբեությունը, ոչ կյանքը «կոտրվեցին» Նրանց ներքին լույսը հնարավոր չէր մարել։ Բայց ափսոս, որ նման «բնության հրաշքը» Տարեցտարի մենք ավելի ու ավելի քիչ ենք… Հետևաբար, հոգ տարեք պայծառ մարդկանց մասին, Մի օգտագործեք դրանք, այլ ինքներդ լուսավորեք լույսը:
La cicala e la formica Chiedo scusa alla favola antica se non mi piace l’avara formica io sto dalla parte della cicala che il più bel canto non vende… regala!
Ցիկադան և մրջյունը Ներողություն եմ խնդրում հին հեքիաթից եթե ինձ դուր չի գալիս ժլատ մրջյունը Ես մորեխի կողմից եմ որ ամենագեղեցիկ երգը չի վաճառվում… նվիրում է!
Bambini, imparate a fare cose difficili È difficile fare le cose difficili: parlare al sordo, mostrare la rosa al cieco. Bambini, imparate a fare cose difficili: dare la mano al cieco, cantare per il sordo, liberare gli schiavi che si credono liberi.
Երեխաներ, սովորեք դժվար գործեր անել Դժվար է անել դժվար գործեր. խոսիր խուլերի հետ, ցույց տուր վարդը կույրին. Երեխաներ, սովորեք դժվար գործեր անել. ձեռքդ մեկնիր կույրին, երգիր խուլերի համար, ազատիր այն ստրուկներին, ովքեր հավատում են, որ ազատ են:
La bugia Nel paese della bugia, la verità è una malattia.
Սուտը
Ստերի քաղաքում
Ճիշտը հիվանդություն է
Quanto pesa una lacrima? La lacrima di un bambino capriccioso pesa meno del vento, quella di un bambino affamato pesa più di tutta la terra.
Որքա՞ն է կշռում արցունքը: Չարաճճի երեխայի արցունքը կշռում է քամուց քիչ, որ սոված երեխայի կշռում է ավելի շատ, քան ամբողջ երկիրը:
Il sole Dica ognuno quel che vuole: la meglio stufa è sempre sole.
Արեւ Ասեք բոլորին ինչ են ուզում. լավագույն վառարանը միշտ արև է:
È difficile fare le cose difficili: parlare al sordo, mostrare la rosa al cieco. Bambini, imparate a fare le cose difficili: dare la mano al cieco, cantare per il sordo, liberare gli schiavi che si credono liberi.
Դժվար է անել դժվար բաներ՝ խոսել խուլերի հետ, Վարդը ցույց տալ կույրին. Երեխանե՛ր, սովորեք դժվար գործեր անել. Ձեռք մեկնել,, օգնե՛լ կույրին, Երգե՛լ խուլերի համար, Եվ ազատե՛լ ստրուկներին, ովքեր հավատում են, որ ազատ են…
2. Gli errori sono necessari, utili come il pane, e spesso anche belli: per esempio la torre di Pisa.
Սխալներն անհրաժեշտ են, հացի պես օգտակար և հաճախ գեղեցիկ՝ օրինակ՝ Պիզայի աշտարակը։
3. Con un po’ di esercizio è possibile prendere lezioni di ottimismo anche da Giacomo Leopardi.
Մի փոքր պրակտիկայի դեպքում հնարավոր է նաև լավատեսության դասեր քաղել Ջակոմո Լեոպարդիից:
Նստելու ձևից, դեմքկ արտահայտությունից ենթադրություն արա կնոջ հասարակական դիրքիխ իր ինքնագնահատականի, բնավորության որոշ գծերի մասին։
Տեղեկություններ գտիր այս նկարի հեղինակի և պատկերված կնոջ մասին։
Կարդա նկարագրություններդ ու ենթադրություններդ և համեմատիր իրական կերպարի հետ. գրառիր՝ նկարիչը ո՞ր հատկանիշներն է ընդգծել, որքանով է նկարը իրական կերպարին համապատասխանում։
Տեքստով կազմիր ընկերներիցդ մեկի դիմանկարը (լկարագրություն, բնութագրում, վարվեցողությունից օրինակներ, որ երևան նրա արժեքները, նրա նախընտրանքնոերը, հանրության մեջ նրա դիրքը)։
Կտավի մասին — Արաքս Մանսուրյան (1990) կտավ
Բաժբեուկ-Մելիքյան Լավինյա Ալեքսանդրի
Ըստ իս՝ կինը շատ ինքնավստահ է։ Նաև կարող եմ ասել, որ արտաքինից շատ ինտելիգենտ է երևում: Նա ունի շատ սառը և լուրջ հայացք որի տակ կարծես թաքնված է իր մտահոգությունները, որը նա փորձում է թաքցնել: Նստելու դիրքից երևում է, որ նա սահմանափակում է: Նրա մատանին ցուցամատի վրա է, ինչը խորհրդանշում է ինքնավստահություն։ Կապույտը, սևը շորերի վրա խորհրդանշում են բարձր, կարևոր դեր։
Հավերժն ու անցողիկը Թումանյանի բանաստեղծություններում։
Իմ կարծիքով Թումանյանի բանաստեղծությունում հավերժը դա ժամանակն է իսկ անցողիկը մարդիկ են բայց նրանց հետ կապված հիշողությունները դրանք հավերջ
Էսսե գրիր՝ Թումանյանի բանաստեղծությունների շուրջ։ Առաջնային կարող եմ ասել, որ Թումանյանը շատ հայրենասեր է և դա զգում ես երբ կարդում ես իր բանաստեղծությունները : Դա պայմանավորված է նրա ապրած ժամանակաշրջանում: Նա նաև գրում սիրո մասին գեղեցիկ ինչ-որ տեղ նաև վերացական սիրո բարության մարդկային արժեքների:
Թումանյանի՝ ամերիկյան արտադրության տնային կոշիկները հաճախ էին հայտնվում Թիֆլիսի հայկական թատրոնի դերասանների ոտքերին: Իսկ կոշիկները հայ դերասանները Թումանյանից փոխարինաբար վերցնում էին Համլետի դերը խաղալու համար: Ներկայացման ժամանակ այս կոշիկներն էր կրում նաև բանաստեղծի մտերիմ ընկեր և Պոլսից Թիֆլիս տեղափոխված երիտասարդ դերասան Կարապետ Գալֆայանը, ով Շեքսպիրի Համլետի դերը փայլուն էր կատարում:
2. Փաստ
Իմ մայիկի պապիկի պապիկը՝ Անուշավան Աբովյանը եղել է արձակագիր, Թումանյանի դասընկերը և մտերիմ ընկերը: Անուշավան Աբովյանը հովանավորել է Հովհաննես Թումանյանի մի քանի գրքերը: Մայրիկս ասում է, որ Թումանյանը եղել է Թիֆլիսի մեր տանը և հաճախ է հյուր եկել պապիկին: Մի անգամ, երբ Թումանյանը գնացել է մեր տուն, շատ քաղցած է եղել, առանց ոչ մեկին հարցնելու բացել է սառնարանը, հանել է մածունը, դրել սեղանին, վերցրել է սխտոր և կերել: Մի անգամ էլ, երբ Թումանյանը գնացել է մեր տուն, բակում եռուզեռ է տիրել՝ պատրաստում էին խորոված սմբուկ, նա այս տեսարանը շատ է հավանել և ասել է, որ իր ստեղծագործություններից մեկում անպայման կնկարագրի Թիֆլիսի հայերի ապրելակերպը:
3. Փաստ
Թումանյանի թիֆլիսյան տան պատին դեղերի փոքրիկ պահարան կար: Գրողի մահից հետո, սակայն, դեղատուփում դեղեր չէին պահվում: Դրանում մինչեւ անցյալ դարի 40-ականները պահվում էր բանաստեղծի սիրտը: Թումանյանը մահացավ Մոսկվայում՝ հիվանդանոցում: Նրա հետ էին 10 երեխաներից երեքը: Թումանյանի մահից հետո նրա որդին դիահերձարանից վերցնում է հոր սիրտը: Արեգը եղբորը նամակ է գրում. «Ես չուզեցի՝ հայրիկի բարի սիրտը թափեն: Թաքուն վերցրեցի»: Թիֆլիսում գրողին հուղարկավորում են, իսկ սիրտը՝ ավելի քան 20 տարի պահում տանը:
Այն սենյակում, որտեղ դեղատուփն էր, Թումանյանի մահից հետո մի գիշեր է անցկացնում գրող Ավետիք Իսահակյանը: Թումանյանն ու Իսահակյանն այդ տանը չէին հանդիպել: Թիֆլիս այցելած Իսահակյանը գալիս է Թումանյանի ընտանիքին հյուր, զրույցի են բռնվում, եւ ուշ ժամի պատճառով նա որոշում է մնալ: Պառկում է թախտին ու ամբողջ գիշեր չի կարողանում քնել: Առավոտյան վեր է կենում հոգնած, Թումանյանի տղան ներս է մտնում եւ ասում, որ դեղատուփում Թումանյանի սիրտն է պահվում: Իսահակյանը հասկանում է անքնության պատճառը. «Ամբողջ գիշեր Օհաննեսի սրտի հետ էի, դրա համար էլ չքնեցի»: Շատ հուզված դուրս է գալիս սենյակից եւ խորհուրդ է տալիս տանը չպահել սիրտը:
Թումանյանի սիրտը հասնում է Երեւանի Բժշկական ինստիտուտ, ուր բանաստեղծի կինը համաձայնում է ուղարկել՝ հիշելով Իսահակյանի խորհուրդը: Բանաստեղծի սիրտը հուղարկավորվում է 1994 թվականին՝ Դսեղի հայրական տան բակում:
4. Փաստ
Ցուրտ եղանակին գրողին միշտ ձեռքերը գրպանում էին տեսնում: Հովհաննես Թումանյանը շատ «մրսկան» էր, բայց միայն հագուստի կտորը չէր, որ ծածկում էր նրա ձեռքերն ու տաք պահում դրանք: Գրպանի ջեռակները, կարծես, հենց իր համար արտադրված լինեին: Ճապոնական արտադրության ջեռակները գործում էին ներսում այրվող ածուխի մեխանիզմով: Դրանք միշտ Թումանյանի վերարկուի գրպանում էին՝ բանաստեղծի ձեռքերը տաք պահելու համար:
Հիշիր՝ ինչ գիտես Վահան Տերյանի, նրա ստեղծագործությունների մասին
Փաստեր
Վահան Տերյանի համար իր գեղեցիկ բանաստեղծությունները գրելու չափ կարևոր էր գործածելիք թուղթը: Գրելը ինքնին Վ. Տերյանի համար մի սրբազան արարողություն էր, որի առաջին և կարևորագույն մասը թղթի, գրչի և թանաքի ընտրությունն էր: Նյութական համեստ միջոցներով ապրող ուսանող Վ. Տերյանը Մոսկվայում թղթավաճառից թղթավաճառի էր գնում իր փնտրած ընտիր թուղթը գտնելու համար:
Չափազանցություն չի լինի ասել, թե արտաքին ձևին այնքան կարևորություն տվող Տերյանը ավելի շուտ կհրաժարվեր գրել իր բանաստեղծությունները, քան կհամաձայներ այդ բանաստեղծությունները գրի առնել խանութպանի հին հաշվետետրից փրցված և մեկ էջը գրոտված թերթերի վրա…
Վահան Տերյանի հայրը մրգերը սայլով էր առնում, թե «լավ է մի անգամ կուշտ ուտել, քան տասն անգամ համը տեսնել»։ Մի անգամ էլ, սովորության համաձայն, երբ սայլով ձմերուկ է առնում, Տերյանը ուրախությունից սկսում է ծիծաղել։ Հայրը ապտակում է, Տերյանի ծիծաղը լացի է փոխվում։ Ապա, համբուրելով, նստեցնում է ձմերուկների կույտի վրա ու սկսում սիրտն առնել ու բացատրել, թե ինչու ապտակեց.- Տե՛ս, էս բոլորն քոնն է, բալաս՛։- Հա՛, հըպը ինչի՞ զարկիր։- Զարկի, որ ուրախությունից սիրտդ չպատռի. շատ ուժով խնդալուց մարդու սիրտը կպատռի։
Կարդա նշված բանաստեղծությունները, մեկնաբանիր դրանցում եղած տրամադրությունը։
Համեմատիր այս բանաստեղծությունները որևէ երևույթի կամ առարկայի հետ։
Ներկայացրու այն գունապնակը, որ տեսնում ես սրանցում։
Ես կբաժանեի մի քանի խմբերի՝ հայրենիքի, սիրո ու կարոտի և առօրյա կյանքի մասին բանաստեղծությունների։ Հայրենիքի մասին բանաստեղծությունների խմբի գունապնակում կա մոխրագույն, սև, կարմիր և կապույտ գույները, սիրո և կարոտի մասին բանաստեղծություններում՝ կարմիր, գազարագույն, դեղին, կապույտ, իսկ առօրյա կյանքի, այսինքն, այն երևույթները, որոնք կհանիդեպքն մեր առօրյայում, բանաստեղծությունների գունապնակում կա կապույտ, կանաչ, դեղին, գազարագույն, կարմիր, վարդագույն և մանուշակագույն գույները։ Առաջին խմբի բանաստեղծությունները կհամեմատեի սև և մոխրագույն դատարկ արկղի հետ, երկրորդ խումբը՝ կարմիր գույնի գրիչի հետ, որը հետագայում օգտագորվելու է նամակներ գրելու կամ ինչ-որ բան ստուգելու համար, իսկ երրորդ խումբն ասոցացնում եմ կիսատ թողած կտավի հետ՝ շարունակությունը դիտորդի երևակության վրա։
Ամուլսարի ոսկու հանքը Հայաստանի անկախությունից հետո հայտնաբերված առաջին ամենախոշոր ոսկու հանքավայրն է։ Այն հայտնաբերվել է ծավալուն երկրաբանահետախուզական աշխատանքների արդյունքում։
Ամուլսարի ոսկեբեր քվարցիտների հանքավայրը գտնվում է ՀՀ Վայոց Ձորի և Սյունիքի մարզերի սահմանագլխին, Զանգեզուրի լեռնաշղթայի հյուսիս, հյուսիս-արևմտյան ճյուղավորումների ջրբաժանային մասում, 2500-2988 մ բացարձակ բարձրությունների վրա:
Լիդիան Արմենիայի կողմից Ամուլսար լեռան մերձակայքում իրականացված լայնածավալ երկրաբանահետախուզական աշխատանքների արդյունքում հետախուզվել, հաշվարկվել և արդյունաբերական նշանակություն են ստացել Ամուլսարի ոսկեբեր քվարցիտների հանքավայրի պաշարները:
Հանքավայրը, իր կառուցվածքային տեսակետից գտնվում է Զանգեզուրի հանքային գոտու հյուսիս-արևելյան եզրին և բնութագրվում է երկու խոշոր շերտախմբերով`հանքաբեր և ոչ հանքային:
1. Հանքաբեր` վերին հրաբխանստվածքային շերտախումբը բաղկացած է անդեզիտային խմբի հրաբխաբեկորներց, փշրաբեկորներից և տուֆերից (անդեզիտային “թիկնոց”), որը միջօրեականի ուղղությամբ ձգվում է շուրջ 5000 մ, իսկ հզորությունը հասնում է մինչև 350-400 մ:
2. Ոչ հանքային` ստորին հրաբխաբեկորային շերտախումբը բաղկացած է արգիլացման ենթարկված անդեզիտային կազմի ապարներից, որոնք համասեռ են և չջարդոտված: Շերտախմբի հզորությունը տատանվում է 100-300 մ-ի սահմաններում (հասակը` միջին էոցեն):
Ամուլսարի տեկտոնական բլոկը բոլոր կողմերից սահմանազատված է խոշոր խախտումներով, որոնցից ուշադրության է արժանի հյուսիսային սահմանագծով անցնող Կեչուտ-Զիրակի լայնական խզումը, որը հետապնդվում է Կեչուտ գյուղից Զիրակ հրաբխի վրայով դեպի Որոտան գետի ակունքները և բնութագրվում է մանր ինտրուզիաների և հիդրոթերմալ փոփոխված ապարների ելքով, իսկ նրա կախված թևում տեղայնացված է հանքայնացումը:
Ամուլսարի հանքավայրը ունի ջրաերկրաբանական առանձնացված (ավտոնոմ) պայմաններ և դրանք բարենպաստ են հանքավայրի շահագործման, լեռնահանքային և լեռնահորատման աշխատանքների իրականացման համար:
Հանքավայրի ջրաերկրաբանական բնութագիրը առանձնանում է իր ինքնուրույն ռեժիմով և ոչ մի կերպ կապված չէ հարակից շրջանների հանքային և քաղցրահամ ջրերի հանքավայրերի, աղբյուրների հետ, հատկապես և առավել ևս` Ջերմուկի հանքային ջրերի հանքավայրի հետ, որը սնվում է այլ տեկտոնական բլոկից, Ամուլսարի հանքավայրից սահմանազատվում է վերոնշյալ` Կեչուտ-Զիրակի խոշոր խորքային խզումով, տեղադրված է 1000 մ հիպսոմետրիկ ցածր տեղանքում և սնվում է խորը հորիզոններից:
Ամուլսարի հանքային գոտում իրականացված երկրաբանական ուսումնասիրության աշխատանքների արդյունքում առանձնացվել են Տիգրանես-Արտավազդես միացյալ, Էրատո, Արշակ և Օրոնտես տեղամասերը` իրենց ուրույն ներքին կառուցվածքներով:
Ներկա դրությամբ, ՀՀ օրենսդրությամբ սահմանված կարգով հաստատվել են Տիգրանես-Արտավազդես, Էրատո տեղամասերի պաշարները, որոնց շահագործման իրավունքը պատկանում է Լիդիան Արմենիային:
Լիդիան Արմենիային տրամադրված է հանքավայրի ողջ հաստատված պաշարները` 89376.3 հազ.տ հանքաքարի, ոսկու` 73733 կգ (միջին պարունակությունը 0.78 գ/տ), արծաթի` 294.367 տ (միջին պարունակությունը ` 9.29 գ/տ) քանակություններով:
Հանքավայրը նախատեսվում է շահագործել երկու` Տիգրանես-Արտավազդես միացյալ և Էրատո առանձին բացահանքներով, տարեկան 10 մլն տ հանքաքարի արտադրողականությամբ:
Սուրբ Ծնունդը Իտալիայում Ինչպես են այն նշում հյուսիսից հարավ
ZAMPOGNARI
Zampognari
Gli zampognari sono una tradizione tipicamente italiana. Si tratta di uomini vestiti da pastori e muniti di zampogna (simile alla cornamusa) che scendono dalle montagne intonando delle canzoni natalizie.
La tradizione risale al XIX secolo ed è particolarmente diffusa nel Sud Italia.
Պարկապզուկներ
Պարկապզուկը տիպիկ իտալական ավանդույթ է: Սրանք հովիվների հագուստով և պարկապզուկներով հագեցված տղամարդիկ են (նման պարկապզուկներին), ովքեր իջնում են սարերից Սուրբ Ծննդյան երգեր երգելով։
Ավանդույթը սկիզբ է առել 19-րդ դարից և հատկապես տարածված է Հարավային Իտալիայում:
SANTA LUCIA
Santa Lucia è la tradizionale portatrice di doni in alcune zone d’Italia, in particolare a Verona, a Brescia e a Bergamo. La tradizione avviene nella notte tra il 12 e il 13 Dicembre.
Secondo la tradizione italiana, Santa Lucia si presenta in sella al suo asinello e i bambini devono lasciare una tazza di tè per la santa e un piatto di farina per l’animale.
Սանտա լուչին (Սուրբ Լուչիան) դա մի ավանդույթ է որը նշվում է Իտալիաի տարբեր ռեգիոններում օրինակ՝․ Վեռոնայում, Բռեշայում և Բերգամոնում։ Ամեն ռեգիոնում նշում են յուրովի։ Տեղի է ունենում դեկտեմբերի 12-ի լույս 13-ի գիշերը։
BEFANA
Una figura tipica del folclore natalizio italiano è la Befana, raffigurata come una vecchia strega su una scopa, che compare come portatrice di doni il 6 Gennaio, giorno dell’Epifania.
Secondo la tradizione, questa figura porta regali (di solito dolci all’interno di una calza) ai bambini buoni e carbone ai bambini cattivi.
Բեֆանան ամանորյա ազգային իտալական տիպիկ մի կերպար է պատկերված որպես ցախավելի վրա ծեր կախարդ, որը որպես նվերներ հանդես է գալիս հունվարի 6-ին՝ Աստվածահայտնության օրը։
Ավանդույթի համաձայն՝ այս գործիչը նվերներ է բերում (սովորաբար գուլպաների ներսում քաղցրավենիք) լավ երեխաներին, իսկ ածուխ՝ վատ երեխաներին:
Befana
CENONE DELLA VIGILIA O PRANZO DI NATALE?
A questo proposito l’Italia si divide tra chi da più importanza alla cena della Vigilia e a chi invece al pranzo di Natale. Nella mia famiglia in Lombardia, abbiamo sempre festeggiato solo il pranzo di Natale.
Al Centro e al Sud si festeggia di più la Vigilia, nel Nord di più il giorno di Natale.
Il Cenone della Vigilia è rigorosamente a base di pesce perché il 24 Dicembre, in base alla religione cattolica, è considerato un giorno di magro, proprio come i venerdì durante la Quaresima.
ԱՄԱՆՈՐՅԱ ԸՆՏՐ, ԹԵ ՍՈՒՐԲ ԾՆՈՒՆԴԻ ՃԱՇ.
Իտալիան բաժանված է 2 մասի միջև, ովքեր ավելի մեծ նշանակություն են տալիս Սուրբ Ծննդյան ընթրիքին և նրանց, ովքեր ավելի մեծ նշանակություն են տալիս Սուրբ Ծննդյան ճաշին: Լոմբարդիայում գտնվող իմ ընտանիքում մենք միշտ նշել ենք միայն Սուրբ Ծննդյան ճաշը:
Կենտրոնում և հարավում ավելի շատ տոնում են Սուրբ Ծննդյան նախօրեին, հյուսիսում՝ Սուրբ Ծննդյան օրը։
Սուրբ Ծննդյան ընթրիքը խստորեն հիմնված է ձկան վրա, քանի որ դեկտեմբերի 24-ը, ըստ կաթոլիկ կրոնի, համարվում է նիհար օր, ինչպես Մեծ Պահքի ուրբաթ օրերը:
COSA SI MANGIA NEL PERIODO DI NATALE IN ITALIA?
I piatti tipici del Natale in Italia sono tantissimi e variano da regione a regione. Alcuni piatti tipici regionali sono:
la polenta con il baccalà e il lesso con salsine nel Veneto
l’anguilla al cartoccio in Lombardia
gli agnolotti e il bollito condito con salse in Piemonte
la carbonade (della carne di manzo cotta al vino rosso) in Valle d’Aosta
i canederli e il capriolo in Trentino
i tortellini e i passatelli in brodo in Emilia Romagna
il brodetto alla termolese in Molise
i fegatini e l’arrosto di faraona o il cappone ripieno in Toscana
gli spaghetti con le vongole, il brodo di cappone o cappone imbottito in Campania
i colurgiones de casu (dei ravioli ripieni) e i malloreddus (degli gnocchetti) in Sardegna
la gallina in brodo e la pasta con le sarde in Sicilia
Una costante però di tutte le tavole italiane sono la frutta secca e i dolci come il panettone, il torrone e il pandoro. Scopriamo, quindi, ora insieme tutti i dolci natalizi tipici del Natale in Italia.
Ogni regione ha i suoi dolci tipici ma nelle case degli italiani, da Nord a Sud, non mancano mai il panettone, il pandoro e il torrone. Il mio preferito: assolutamente il pandoro, meglio se con il cioccolato. 😉
Ինչ ռն ՈՒՏՈՒՄ ԻՏԱԼԱՑԻՆԵՐԸ Սուրբ Ծննդյան ժամանակ:
Իտալիայում շատ բնորոշ ամանորյա ուտեստներ կան, և դրանք տարբերվում են տարածաշրջանից տարածաշրջան: Որոշ բնորոշ տարածաշրջանային ուտեստներ են.
Պոլենտա կոդով և եփած միս՝ սոուսներով Վենետոյում
Լոմբարդիայում փայլաթիթեղի մեջ թխած օձաձուկ
ագնոլոտի և սոուսներով համեմված խաշած միս Պիեմոնտում
կարբոնադ (կարմիր գինու մեջ եփած տավարի միս) Աոստայի հովտում
պելմենիներ և եղջերուներ Տրենտինոյում
Tortellini և Pasatelli արգանակի մեջ Emilia Romagna-ում
Termolese brodetto in Molise
լյարդներ և տապակած ծովահեն կամ լցոնված կապոն Տոսկանայում
սպագետտի կակղամորթերով, կապոնի արգանակով կամ լցոնած կապոնով Կամպանիայում
colurgiones de casu (լցոնված ռավիոլի) և malloreddus (gnocchi) Սարդինիայում
հավի միս արգանակի մեջ և մակարոնեղեն սարդիններով Սիցիլիայում
Այնուամենայնիվ, բոլոր իտալական սեղանների վրա հաստատուն են չորացրած մրգերն ու աղանդերը, ինչպիսիք են panettone, nougat և pandoro: Այսպիսով, եկեք հիմա միասին բացահայտենք Իտալիայի Սուրբ Ծննդին բնորոշ բոլոր ամանորյա քաղցրավենիքները:
Յուրաքանչյուր տարածաշրջան ունի իր բնորոշ աղանդերը, սակայն իտալական տներում՝ հյուսիսից հարավ, երբեք պանետոնի, պանդորոի և նուգատի պակաս չկա: Իմ ամենասիրածը՝ բացարձակապես պանդորո, գերադասելի է շոկոլադով:
ALTRI DOLCI DI NATALE IN ITALIA
Oltre ai classici dolci del Natale in Italia, ogni Regione ha i suoi dolci tradizionali natalizi.
Ecco alcuni esempi:
In Liguria troviamo il pandolce genovese realizzato con acqua, farina, uvetta, canditi e pinoli
In Campania gli struffoli cioè delle palline di pasta dolce fritte nell’olio o nello strutto e poi decorate con frutta candita e piccoli confetti colorati
In Puglia i mostaccioli, speziati e spesso ricoperti con una glassa di zucchero o di cioccolato
In Toscana non manca mai il panforte con mandorle, scorze di agrumi canditi, farina, miele e spezie, o i cantucci morbidi
Nel Lazio troviamo il Panpepato (o Panpapato), un impasto a base di frutta secca, uva passa, miele, canditi e cioccolato, e leggermente piccante.
Quali sono le tradizioni natalizie della tua famiglia, della tua città o della tua regione di appartenenza?
Սուրբ Ծննդյան Քաղցրավենիք ԻՏԱԼԻՈՒՄ
Ի լրումն Իտալիայի դասական ամանորյա աղանդերի, յուրաքանչյուր մարզ ունի իր ավանդական Սուրբ Ծննդյան աղանդերը:
Ահա մի քանի օրինակներ.
Լիգուրիայում մենք հանդիպում ենք ջենովական պանդոլսի՝ պատրաստված ջրով, ալյուրով, չամիչով, շողոքորթ մրգերով և սոճու ընկույզով։
Կամպանիայում՝ ստրուֆոլի, խմորի քաղցր գնդիկներ՝ տապակած յուղի կամ ճարպի ճարպի մեջ, այնուհետև զարդարված շողոքորթ մրգերով և փոքր գունավոր շաքարավազ նուշով։
Պուլյայում մոստաչիոլիները՝ համեմված և հաճախ պատված շաքարով կամ շոկոլադե ջնարակով
Տոսկանայում երբեք չի պակասում պանֆորտը նուշով, շողոքորթված ցիտրուսային կեղևով, ալյուրով, մեղրով և համեմունքներով կամ փափուկ կանտուչիով:
Լացիոյում մենք հանդիպում ենք Panpepato (կամ Panpapato), մի փոքր կծու խառնուրդ, որը պատրաստված է չորացրած մրգերից, չամիչից, մեղրից, շողոքորթ մրգերից և շոկոլադից:
Որո՞նք են ձեր ընտանիքի, քաղաքի կամ տարածաշրջանի Սուրբ Ծննդյան ավանդույթները:
-Սարգսյան Լաուրա - 