- Բացատրի՛ր
- շաչել- սուլոցի նման սուր ձայն հանել , ունկնդիր- ինչվոր բան լսող, մտախոհ-ինչվոր բանի մասին, որ շատ ես մտածում բառերը:
- Գրի՛ր
- ժայռ — առնել
- վտակ-առու
- ժիր — կայտառ
- ծերունի — ալևոր
- զվարթ — ուրախ
- անխոս — անլեզու
- հավերժական — մշտական բառերի հոմանիշները.
- Գրի՛ր
- անհանգիստ -հանգիստ
- ընկնել — թշնամի
- ծերունի — պատանի
- ժիր- ծույլ
- զվարթ — տխուր. բառերի հականիշները:
- Կետերի փոխարեն գրիր է կամ ե:
Կար-չկար մի տղա, որն ամբողջ օրը սրան-նրան ձանձրացնում էր իր հարցերով: Հարցեր տալն, իհարկե, վատ բան չէ, ընդհակառակը, հարցասիրությունը գովելի է, բայց վատն այն է, որ այդ տղայի հարցերին ոչ ոք չէր կարողանում պատասխանել:
Ասենք՝ գալիս էր ու հարցնում.
-Ինչո՞ւ դարակները սեղան ունեն:
Մարդիկ զարմանքից աչքերը չռում էին կամ էլ հենց այնպես պատասխանում.
-Դարակները նրա համար են, որ նրանց մեջ որևէ բան դնեն, օրինակ՝ սպասք, դանակ, պատառաքաղ և այլն:
-Ես գիտեմ՝ ինչի համար են դարակները, բայց ինչո՞ւ դարակները սեղան ունեն:
Մարդիկ թոթովում էին ուսերը ու հեռանում:
Մի ուրիշ անգամ նա հարցնում էր.
-Ինչո՞ւ պոչը ձուկ ունի:
Կամ թե՝ ինչո՞ւ բեղերը կատու ունեն:
Տղան մեծանում էր, բայց շարունակում էր մնալ ինչուիկ և այն էլ ոչ թե սովորական, այլ՝ հակառակ ինչուիկ:
Մեծանալուց հետո էլ նա դիմում էր բոլորին զանազան հարցերով: Պարզ է, որ ոչ ոք չէր կարողանում պատախանել նրա հարցերին: