Մայրենի

  1. Բացատրի՛ր
  2. շաչել- սուլոցի նման սուր ձայն հանել  , ունկնդիր- ինչվոր բան լսող, մտախոհ-ինչվոր բանի մասին, որ շատ ես մտածում  բառերը:
  3. Գրի՛ր 
  4. ժայռ — առնել 
  5. վտակ-առու
  6.  ժիր — կայտառ
  7. ծերունի — ալևոր
  8. զվարթ — ուրախ
  9. անխոս — անլեզու
  10. հավերժական — մշտական բառերի հոմանիշները.
  11. Գրի՛ր
  12.  անհանգիստ -հանգիստ
  13. ընկնել —  թշնամի
  14. ծերունի — պատանի
  15. ժիր- ծույլ
  16. զվարթ — տխուր. բառերի հականիշները:
  17. Կետերի փոխարեն գրիր է կամ ե:

Կար-չկար մի տղա, որն ամբողջ օրը սրան-նրան ձանձրացնում էր իր հարցերով: Հարցեր տալն, իհարկե, վատ բան չէ, ընդհակառակը, հարցասիրությունը գովելի է, բայց վատն այն է, որ այդ տղայի հարցերին ոչ ոք չէր կարողանում պատասխանել:

Ասենք՝ գալիս էր ու հարցնում.

-Ինչո՞ւ դարակները սեղան ունեն:

Մարդիկ զարմանքից աչքերը չռում էին կամ էլ հենց այնպես պատասխանում.

-Դարակները նրա համար են, որ նրանց մեջ որևէ  բան դնեն, օրինակ՝ սպասք, դանակ, պատառաքաղ և այլն:

-Ես գիտեմ՝ ինչի համար են դարակները, բայց ինչո՞ւ դարակները սեղան ունեն:

Մարդիկ թոթովում էին ուսերը ու հեռանում:

Մի ուրիշ անգամ նա հարցնում էր.

-Ինչո՞ւ պոչը ձուկ ունի:

Կամ թե՝  ինչո՞ւ բեղերը կատու ունեն:

Տղան մեծանում էր, բայց շարունակում էր մնալ ինչուիկ և այն էլ ոչ թե սովորական, այլ՝ հակառակ ինչուիկ:

Մեծանալուց հետո էլ նա դիմում էր բոլորին զանազան հարցերով: Պարզ է, որ ոչ ոք չէր կարողանում պատախանել նրա հարցերին: